De kop is eraf! Wat een feest was het mijn eerste gasten in mijn Spaanse huis te ontvangen. Niets dan enthousiaste reacties en de wens vaker terug te komen.
Blog
'Aqui vamos!' Volgende week ga ik van start met mijn Spaanse retraites! Het zwembad lonkt, de ligstoelen pronken, en alles in huis ruikt naar fruit en schone was. 'Welkom!' zeggen de Spaanse zon, de olijfbomen en de bergen met zijn geiten.
'Op mijn twaalfde ben ik geworden wat ik nu ben, op een kille bewolkte dag in de winter van 1975. (…) Dat is lang geleden, maar ik heb geleerd dat het niet waar is wat ze over het verleden zeggen, dat je het kunt begraven. (…) Als ik nu terugkijk, besef ik dat ik de afgelopen zesentwintig jaar die steeg in ben blijven turen.'
Uit: De vliegeraar, van Khaled Hosseini
Om cliënten nog sneller te helpen bij het verwerken van nare ervaringen, trauma’s en beperkende overtuigingen die ten grondslag liggen aan het feit dat ze in leven of werk vastzitten, heb ik een EMDR training gevolgd.
Wat is EMDR?
Cliënte A kwam met allerlei mitsen en maren, redenen waarom ze nog steeds niet aan haar schilderij begonnen was: zorgen die ze had om haar familie, geld dat verdiend moest worden, oorlog, oorlog, oorlog, de ontregelende werking van vluchtelingen ...
Zelfs toen ze boven water had dat van alles, schilderen haar het meest gelukkig maakte, dat het haar beste proteststem, haar krachtigste wapen, haar zuiverste communicatiemiddel was. Zélfs toen ze besefte dat ze als kunstschilder het mooiste van zichzelf aan de wereld kon geven, ging ze door met het opsommen van bezwaren.
Toen haar coachtijd voorbij was mompelde ik dat als het haar in deze mate aan zelfliefde, zelfvertrouwen, moed, discipline, urgentie en contact met zichzelf ontbrak, ze zich er maar beter bij neer kon leggen dat ze een wandelend compromis was.
Eindelijk werd het stil.
De man die aan de andere kant van het raam stond wenkte me.
Ik stond voor mijn boekenkast door wat toneelstukken te bladeren. Ik zou die avond lesgeven aan de schrijversvakschool en het leek me zinvol de nieuwe studenten met een paar goede, flink uiteenlopende teksten kennis te laten maken; Moliere, Koltes, Ibsen.
De man achter het raam zette zijn koptelefoon achterop zijn hoofd.
“You Come?” vroeg hij.